#112 - อย่าให้ความเคยชินกลายเป็นความขี้เกียจ

22 Apr 2020 Personal

This sign was hard to ignore on the mountain road as the bright orange color screamed against the cool blues of the scene.
Photo by Nareeta Martin / Unsplash

สวัสดีครับ วันนี้ขอเขียนบล็อกเกี่ยวกับเรื่องความเคยชินและความขี้เกียจ เนื่องจากว่าช่วงนี้ด้วยสถานการณ์ COVID-19 ทำให้หลายๆ คนต้องอยู่แต่ที่บ้าน รวมถึงผมด้วย ซึ่งแน่นอน การทำงาน ก็ต้อง Work From Home เช่นกัน และก็ทำมา 2 เดือนกว่าแล้ว ไม่เคยออกไปไหนไกลเกิน 1 กิโลเมตรเลย ฮ่าๆ


สิ่งที่ทำให้เริ่มตระหนักได้คือ บางช่วงเวลา เริ่มรู้สึกว่าเราเคยชิน กับชีวิต ความเป็นอยู่แบบ ตื่นเช้ามา อาบน้ำ ตื่นมาเปิดคอมทำงาน หาไรกิน กลับมาทำงาน นั่งเล่นบ้าง นอนพักบ้าง ทำงานต่อ วนๆไป บางทีก็นั่งอ่านหนังสือ อ่านการ์ตูน เล่นเกมบ้าง

ซึ่งด้วยความที่เวลามันยืดหยุ่น เลยทำให้เราสามารถจัดสรรค์เวลาได้ ว่าช่วงไหนจะทำงาน ช่วงไหนจะพัก จะเล่น แต่พอมันนานๆเข้า มันก็ทำให้เราเริ่มเคยชิน เริ่มบริหาร จัดการเวลาไม่ได้ บางทีก็ปนๆ กัน สุดท้าย ก็ไม่รู้ว่า เราทำงาน ได้ตามที่ต้องการหรือเปล่า ถ้าเทียบเวลาทำงาน มันก็แน่นอน ทำงานมากขึ้น แต่ผลลัพธ์ เทียบกับการทำงานปกติ มันไม่ต่างกัน แล้วคำถามคือ จะใช้เวลาทำงานมากขึ้นทำไม? หรือว่าเราทำงานได้ประสิทธิภาพน้อยลงกันแน่ละ?

สิ่งที่ผมคิดคือ ผมคิดว่า เหมือนตัวผมเองทำงานได้ประสิทธิภาพน้อยลง กว่าเมื่อก่อนแฮะ อาจจะด้วยสาเหตุที่เราทำ Work From Home แบบติดๆกัน ทุกๆวัน ไม่ได้พัก มันเลยเกิดเป็นความเครียดสะสม หรืออะไรก็แล้วแต่ ที่เราอาจจะคิดไม่ถึง กลายเป็นว่า สมอง หรือร่างกาย มันก็ไม่ตอบสนอง หรือไม่ได้ตามต้องการ ยิ่งทำงาน Software บางทีก็ต้องนั่ง Code นั่งหาบัค บางครั้งแค่ Code ง่ายๆ ก็มีเบลอๆ เช่นกัน

เทียบกับปกติ ถึงแม้เราจะมี Work From Home แต่เราไม่ได้ทำทุกวัน ทำตลอด เราอาจจะทำ อาทิตย์ละ 2วัน หรือ 5วันไรงี้ แต่ก็ต้องมีหยุด แบบพักจริงๆ เสาร์​อาทิตย์ พักสมอง ได้ออกไปข้างนอก เจอผู้คน เจอสิ่งแวดล้อมอื่นๆบ้าง

แต่พอเป็นช่วงนี้ Work From Home อยู่แต่ห้อง แต่ที่สี่เหลี่ยมเดิมๆ มันเลยทำให้กลายเป็นว่า เราคุ้นชินกับที่นี่ และทำให้ร่างกายมันค่อยๆ เชื่องช้าไปด้วย มันรู้สึกไปแบบนั้นแฮะ ซึ่งถ้าปกติ หากเราเริ่มเบื่อ เริ่มรู้สึกไอเดียตันๆ เวลาทำงาน เราก็ยังออกไปข้างนอก ไปเดินห้าง เปลี่ยนบรรยากาศ สูดอากาศได้ แต่นี่ไม่ใช่ไง

บางทีตื่นมา ก็รู้แล้วว่าจะต้องทำอะไร ไม่ต้องรีบร้อน ไม่ต้องเดินทาง ก็ค่อยๆ ทำนู้นทำนี่ไป ทำงานก็ค่อยๆ ทำไปเรื่อยๆ ไม่รีบ มีเวลาทั้งวัน ไรงี้ กลายเป็นเหมือนเราค่อยๆ ขี้เกียจเรื่อยๆ แม้งานที่ประเมินไว้ จะได้ตามเป้า แต่ส่วนตัวรู้สึกว่า ตัวเองเฉื่อยลง

สุดท้าย ก็ไม่รู้ว่าสถานการณ์จะดีขึ้นเมื่อไหร่ เมื่อสถานการณ์ดีขึ้น สงสัยคงมีคนแห่ออกเที่ยวกันคึกคักน่าดู เพราะหลายๆ คนก็คงรู้สึกแบบเดียวกัน ว่าอยากเที่ยวแล้ว ฮ่าๆ

สวัสดี


📝 Day 112 of #365DaysOfBlogging

#เขียนบล็อก #ฝึกสร้างนิสัย #GoodHabit #Blogging


Chai Phonbopit

เป็นนักพัฒนาซอฟแวร์ เวลาว่างนอกจาก Coding ก็จะเขียนบล็อกเกี่ยวกับสอนทำเว็บไซต์ สอน Programming ที่ devahoy.com ชื่นชอบการพัฒนาตัวเองและเชื่อว่าการสอนเป็นหนึ่งในวิธีการเรียนรู้ที่ดีที่สุด ❤️🎒🍣🎸⚽️

แสดงความคิดเห็น